به اهتمام میرزا رسول اسماعیل زاده دوزال

قلعه کردشت که چندین دهه بعد از مرگ کاظمخان و در زمان فتحعلی‌شاه قاجار ساخته شده است

میرزا خرم کردشتی متولد 1166 هجری قمری از شاعران معروف محال دیزمار ارسباران است . وی مردی عاشق پیشه و درویش مسلک و خوش صحبت بود . در فن طبابت مهارت داشت و از نزدیکان  کاظم خان قراجه داغی خان قره‌داغ بود . کاظم خان موسس خان نشین قره‌داغ محسوب می‌شود.روزی یکی از دشمنان کاظم خان مریض می شود و خرم را به طبابت دعوت می کند .کاظم خان دستور می دهد او را به جای درمان بکشند .خرم به مقتضای اصول مقدس طبابت آن مریض را معالجه می کند و مورد عتاب کاظم خان قرار می گیرد و توسط کاظم خان قراجه‌داغی از نسل خلفای دیزمار ارسباران طرد می‌شود و سپس در اهر گوشه عزلت می‌گزیند.لازم به ذکر است که کاظم خان می‌خواست خان نشین قراجه‌داغ را مستقل اداره کند .از این رو توسط نادرشاه افشار به تبریز احضار و کور می‌شود.پس از نادرشاه افشار کریمخان زند چهره مکار و دور وی تاریخ ایران ایشان و دیگر خوانین آذربایجان را جهت برپایی جشن به شیراز می‌برد و آنها را در شیراز ممنوع‌الخروج می‌کند.کاظم خان در شیراز در غربت مرد.در زمان اقتدار کاظم خان  لزگی‌های داغستانی در یورش وحشیانه قلعه کردشت و دوزال را با خاک یکسان کردند و اهالی سه قصبه دوزال،کردشت و قولان را قتل عام کردند.قلعه کنونی کردشت چندین دهه بعد از مرگ کاظم خان و در زمان فتحعلی‌شاه قاجار در طول جنگ‌های ایران و روس ساخته شده است.

بس که دور از ماه رویت در ملالم، ای پری 

لاغر و کاهیده مانند هلالم، ای پری 

تا بود جان بلاکش در درون پیکرم

تو نخواهی رفت بیرون از خیالم، ای پری  

مدتی چندی ز من آهو صفت رم کرده‏ای 

دام شو اکنون ترحم کن به حالم، ای پری 

بیش از این در قید مهجوری گرفتارم مکن

روی خود بنما که مشتاق جمالم ای پری

آرزوی گلشن کوی تو دارم لیک آه 

بسته صیاد از ره بیداد ،  بالم ای پری 

گر قدم بر دیدن من رنجه فرمای از «کلو» 

راه نزدیک است اندر «آستمالم» ای پری 

رشوه دیدار اگر خواهی بیا بستان ز کف  

مذهب و ایمان و عقل و مال و جانم ای پری  

بوسه‏ای چون شکرّی از لب کرم فرما ، که من

طوطی تو «خرم» شیرین مقالم ای پری